Electronisch patiëntendossier
Aan het begin van deze eeuw deed het elektronisch patiëntendossier zijn intrede in de fertiliteitszorg. Destijds waren er twee systemen beschikbaar: Fertibase en OFO base, beide ontwikkeld door farmaceutische bedrijven. Al snel ontstond binnen de beroepsgroep het besef dat afhankelijkheid van deze industrie onwenselijk was en dat er behoefte was aan een onafhankelijk, Nederlands systeem.
Oprichting SAF
Omdat de ontwikkeling van een dergelijk dossier kostbaar is en specialistische kennis vereist, werd besloten gezamenlijk het initiatief te nemen. De Stichting Automatisering Fertiliteit (SAF) werd opgericht en startte, met tijdelijke financiële ondersteuning, een aanbesteding voor de ontwikkeling van een nieuw systeem. De ontwikkelaar Stb (nu eFertility) werd hiervoor geselecteerd.
Ontwikkeling LSFD
De ontwikkeling van het Landelijk Specialistisch Fertiliteits Dossier (LSFD) was intensief en vroeg veel inzet van zowel zorgprofessionals als softwareontwikkelaars. Eind 2011 werd een eerste versie getest in het Jeroen Bosch Ziekenhuis. Na uitgebreide verbeteringen kon het systeem in gebruik worden genomen.
De eerste gebruikers waren onder andere het Jeroen Bosch Ziekenhuis, het Catharina Ziekenhuis en Fertiliteitskliniek Twente. Al snel sloten meerdere fertiliteitscentra zich aan. Het laboratoriumdeel van het systeem werd later opgeleverd dan het klinische deel.
Voortdurende ontwikkeling
Na de implementatie bleef het systeem zich door ontwikkelen. Functionaliteiten werden aangepast en uitgebreid, bijvoorbeeld op het gebied van laboratoriumplanning. Deze doorlopende ontwikkeling vindt tot op heden plaats in nauwe samenwerking tussen eFertility, de SAF en de gebruikers.